محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 256

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

احكام الإرتداد ، وتفسيق أكثر العلماء الأوتاد ، ولو صحّ التّأويل فيما ذكروه ، وجاز الجواز عن‌طور العقل كما سطروه لا تسع الخرق على الرّاقع ، وانسدّ باب اثبات الشّرايع ، وانسحب التّاويل فى أقوال الكفّار ، وأفعال الفجّار ، وقد عرفت استفاضة الأخبار والآثار عن السّادة الأطهار عليهم سلام اللَّه الجبّار في ذمّ الصوفيّه ولعنهم بالكليّه « 1 » . [ فضيلت دانش ودانشمند ] وچون‌علما ترويج دين مبين ودفع شكوك وشبهات از

--> ( 1 ) - باز گذاشتن راه تأويل - در آيات وروايات غير متشابه ، و در آن چه نسبت داده مىشود به مؤمنى - كه ايمان وعدالتش به تصريح ثقات ثابت شده است - موجب باز گذاردن راه الحاد وبسته شدن راه ارشاد بر بندگان مىشود و همچنين باعث آزاد گذاشتن آنان در زشتى ، وگسترش دادن كفر آشكار ، و باطل كردن احكام ارتداد ، وتفسيق اكثر علماى اوتاد مىشود . و اگر تأويل در آنچه ذكر كرده‌اند صحيح باشد ( مقصود شطحيّات صوفيّه است ) و جايز باشد خروج از چهارچوب حكم عقل - همچنان كه صوفيّه گفته‌اند - هر آينه پاره‌گيها قابل جبران نخواهد بود ، و راه اثبات حقّانيّت آئين‌ها مسدود مىشود ، و راه تأويل به روى اقوال كفّار ، واعمال بزهكاران باز خواهد شد ، وشما دانسته‌ايد كه اخبار وآثار زيادى از ائمهء معصومين - كه درود خداوند جبّار بر آنها باد - در نكوهش صوفيّه ولعن جملگى آنان وارده شده است .